Stekken

“Dit wordt een wat wonderlijk stukje, want ik ga het hebben over vroeger”, schreef Jip Bieräugel in Pelargonium & Geranium Nieuws! nummer 1, januari 2007. Hier het vervolg van zijn bijdrage die gaat over het stekken van Pelargonium:

Vroeger stekte ik namelijk nog en tegenwoordig niet meer. Waarom niet meer? Geen tijd, geen ruimte, helaas. Maar omdat er onlangs een terechte opmerking werd gemaakt over het feit dat er in ons blad weinig praktische informatie staat, vond ik het tijd voor een stuk over de stek. Er zijn verschillende visies en ik zal dan ook vermelden welke tips ik van anderen heb gekregen.

In mijn jeugd werd er bij ons thuis gestekt op water: tak afknippen of –breken en dan in water op de vensterbank. Na het vormen van wortels in de grond en klaar was Kees. Het schijnt dat zulke ‘waterwortels’ bij het oppotten moeite hebben met doorgroeien, dus grijpt de liefhebber naar een andere methode.
Volgens boeken kun je in de zomer stekken en dan het beste in juli of augustus. Het voordeel is dan dat je bij plaatsgebrek de moederplant niet ’s winters naar binnen hoeft te halen; de stek moet dan natuurlijk niet gaan kwijnen…
Janny Kukupessy raadde mij ooit aan die zomerstekken zo lang mogelijk beschut buiten te laten om ze te laten genieten van frisse lucht en licht.
Maar er zijn ook mensen, zoals Dineke Brethouwer, die bij voorkeur in de lente stekken, omdat die stekken krachtiger zouden zijn.

Om te stekken heb je maar een paar dingen nodig: een gezonde moederplant met stekbare scheuten (hoe dichter bij het begin van de takken hoe beter, schijnt het), kleine potjes, stek-grond (dat is goed doorlatende arme grond; u kunt ook zelf stekgrond maken door potgrond te vermengen met zand tot een luchtig mengsel) en een schoon scherp mes. U vult een potje met grond en snijdt een niet-bloeiende scheut van de moederplant. Die scheut hoeft maar 1 of 2 blaadjes te hebben en dus verwijdert u alles op die paar bovenin na. Ook de ‘vliesjes’ tegen de stengel waaruit de bladeren ontspringen moeten eraf, want die kunnen gaan rotten. Dan snijdt u de steel onder de tweede of derde bladknoop van boven recht af; een blad-knoop is de verdikking waar de bladeren ontspruiten. U kunt de geprepareerde stek nog in wortelpoeder dompelen, maar de meeste mensen doen dat niet. Steek de stek nu in de grond, klop de grond aan door het potje lichtjes op uw werkblad te tikken en zet de stek dan in een bodempje water, zodat de aarde vochtig kan worden.
Neemt u stekken van verschillende planten dan is het raadzaam het mes tussendoor te ontsmetten. Sommige mensen zetten meerdere stekken langs de rand van 1 grotere pot, maar zelf gebruikte ik altijd 1 klein potje per stek. Als de stek dood mocht gaan is die makkelijker te verwijderen. De pot gaat dan op een beschutte plek uit de zon buiten en krijgt pas weer water als de grond is uitgedroogd.

Vocht en schimmel zijn de voornaamste vijanden van stekjes. Hebt u een kas dan hoeft u zich niet druk te maken over plensbuien die de potjes leegspoelen, anders moet u toch opletten dat wind en regen geen vat op de plantjes krijgen. Zomerstekken zullen natuurlijk tegen de vorst beschermd moeten worden door ze binnen te halen als er gevaar dreigt, bij lentestekken is het waarschijnlijk veiliger om pas na half mei de planten af te harden door ze overdag aan de buitenlucht te laten wennen en ’s nachts binnen te halen.
Pas ook dan op voor felle zon en regen. Bij peltatums, hangende pelargoniums dus, werkt het volgens José van de Coterlet trouwens beter als je de stekken niet snijdt maar breekt bij een bladknoop.

Als uw stekjes worteltjes hebben (in kleine potjes zie je die vaak door het gaatje verschijnen) kunt u de plantje oppotten. Doe dit voorzichtig, maak het wortelkluitje vochtig en zet het in een iets groter potje met gewone potgrond. Neem niet meteen een grote pot, want dan voelt een kleine stek zich verloren. Om de plant te laten vertakken kunt u na verloop van tijd de top verwijderen zodat een bossiger geheel ontstaat. Nu ik nog eens terug lees wat ik geschreven heb krijg ik eigenlijk wel weer zin om zelf weer te gaan stekken… Eens kijken wat het voorjaar brengt. Mocht u mijn verhaal complete onzin vinden of hebt u aanvullingen waar de stekker voordeel van kan hebben, reageert u dan gerust. Uw tips en handigheidjes zijn altijd welkom!

copyrighted

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.